bai’s Weblog


hanggang kailan ako maghihintay?
Mayo 3, 2008, 3:33 hapon
Filed under: gugma, love | Mga kataga: , ,

hindi ko alam ba’t kailangan ko pang umasa na sana darating ka. inuubos ko masyado ang oras ko sa kakahanda sa iyong pagdating. ayokong madatnan mo na parang mukha akong atsay. ayokong maging kahiya hiya, katawa tawa sa ating pagkikita. pero worth it ka ba talagang hintayin? pano kung dumating ka na pala na di ko namalayan? pano kung dumaan ka tapos biglang may dumating at di na tuloy kita nakita? pano kung nagkausap na pala tayo tapos parang hindi ganun ka attractive sa akin at nabalewala kita? may second chance pa kaya?

ayoko nang mangarap. pagod na ako sa kakaibig tapos mali naman pala. sana naman si kupido tumagos na yong pana nya sa atin. ayoko ng mag isa. ayoko nang mag text sa mga friends ko na sabayan ako pagpunta sa mall dahil bored ako na sana ikaw ang gumagawa. ayoko ng parang namamalimos ako sa ibang tao para may mabuhusan ang frustration sa buhay ko na sana ikaw ang nasa tabi ko sa mga oras na yun. sana nga ibigay ka na sa akin. di ko na kakayanin na maging trenta anyos na ako saka ka pa dumating tapos nagpakasal na pala ako sa iba na di ko naman talaga mahal.

kung nasa abroad ka man or nasa benguet or kung saang lupalop ng mundo pls naman oh pumunta ka naman dito sa cebu nandito lang ako. nasa gym lang ako pag walang ginagawa masyado, nanood ng tv pag gabi. paminsan minsan na lang ako nakatambay sa starbucks. di na ako naglalakwartsa. basta sana naman mabasa mo na ang blog na to. mag email ka kung ikaw ba ang hinahanap ko. ok?

so please mga anito, mga batong makapangyarihan, mga nino ko, mga bathala sa langit, mga maunawaing santo at patron, please mag “lets volt in” na kayo at pilitin nyo na si kupido na hasain ang sibat at panain nyo na ang puso ko at puso nya. wag nyo na sanang hintayin pang magpatiwakal ako. please lang ok?

Advertisements


to my dearest part 2…
Marso 29, 2008, 1:09 umaga
Filed under: gugma, kabanata, love, shit love | Mga kataga: , , , ,

others’ said i am too bitter about the end of our relationship. if thats your opinion ok fine. i respect that. bitter na kung bitter. moving on takes time especially if you truly love the person. i admit naman that it’s my fault why we broke up. this is what happend:

“sa crown regency fuente cebu nangyari ang krimen. nagkikilitian at naghahabulan kami na parang bata na naka boxer shorts lang.  masaya ang paligid. tanaw na tanaw mo ang kagandahan ng ilang bahagi ng cebu. napakasarap ng pakiramdam habang nasa bintana at nakikita mo ang mga animoy langgam na naglalakad. nakapatong ang isang paa ko sa chair at sya naman kumakanta ng shit songs habang naghihintay ng food. maya maya may kumatok. dali dali kong binuksan ang pintuan na naka boxer lang. shocks nalaglag ang panga ko. di ako makapaniwala. daming gumugulo sa isipan ko. how did this person know na nandito ako? naiwan ko kaya ang isang celphone ko sa hospital? na tameme ako bigla. bumuka ang bibig nya at namumula ang mukha

“know what, i prayed to God that u will never promise to me that u won’t do this thing again because i know that will never happen. but u insist na mag change na ka. and now u break that promise again. i dont need to ask hus with u right now. i dont need to know what’s excatly ur doing here because it’s pretty obvious.”

nakaramdan ako ng hiya. giniginaw. sobrang tumahimik ang paligid. di ako nakapagsalita. naiiyak ako ng parang ewan. nanlalamig ang mga kamay.

maybe lets go back to where we started as friends. in that way, if u happen to commit mistakes pwede kitang bigyan ng advices, pwede kitang suntukin at kurutin. If we’r  just friends u can tell me everything about sa mga naikama mo na hindi ako nasasaktan. i can kiss ur cheeks, hold ur hands in public at okay lang yun kasi we’r friends naman. all of those things di natin pwedeng magawa if we remain as lovers kasi may malisya ang lahat. na tsitsismis tayo kung sinong bading sa atin. you cant also tell me ur other mistresses kasi masasaktan lang ako. Friends?”

paksyit.he’s known to be one-liner person. sa haba ng sinabi nya alam kong galit talga sya. sabi nga ng pinsan ko parang nag aalaga ako ng autistic kasi sobrang tahimik nya. everytime na magkikita kami palaging ungodly hours na. favorite nyang gawin ang tumingin sa moon na magka holding hands kami. nag uusap about our future. yun lang. di pa rin sya natinag sa kang kinatatayuan, namumula at parang gusto akong sapakin.

walang halong bira, tumulo talaga ang luha ko dun. paksyit! how can i do this shit to a person who give me soo much love attention and patience? basta pakiramdam ko noon nakakahiya ang ginawa ko. i abused his innocence and trust. can we be friends? di ako alam.

umalis sya ng biglang papalapit na ang roomboy attendant. di ko na napansin ang mabangong amoy ng friend chicken.

anyways i have to go now. daming patients ngayon. enjoy ur romantic midnight dinner. can i have this little romantic cutie candle. u know i love candles. bye.”

nagwakas ang lahat sa simpleng bye. naalala ko pa rin paano sya naglakad ng padahan dahan sa elevator. nag attempt akong habulin sya pero di natuloy. may dumating na guests ng hotel. nakakahiya. naka boxer lang kaya ako. basta gusto kong suntukin ang sarili ko. bumalik ako sa room na parang bata na nag iiyak. kinuha nya ang aking kamay at nilagay sa ilalim ng boxer nya (joke! ehheheehe). nag sorry sya sa akin. “pwede naman maging tayo ulit di ba?” nabingi ako sa sinabi nya. basta galit ako sa mga nangyari. pinagpalit ko ang taong sobrang minahal ako.

di ko na narinig boses nya. sobrang na miss ko na magkasama habang sabay tumitingin  sa langit na nakaholding hands, ang hospital vending machine  where we usually hang out pag pumupunta ako late eve, ang white uniform nya, ang mga unpredictable calls nya sa office, ang patawag niya sa akin na “sir” at pagtawag ko sa kanya na “king”, wala na ring pumupuno ng text inbox ko, wala na ang KD ko.

habang tumatagal, mas lalo ko syang na miss. this is very weird as compared from my past relationships. pero yun nga eh, tuloy pa rin ang buhay kahit nawala na sya. alam kong magkikita pa rin kami. at na iimagine ko na ang unang gagawin nun sa akin pag nag cross ang landas namin. sasapakin ako ng malakas sa ulo at yayakapin ng mahigpit. magso sorry yun. ganun naman kasi ang nature ng pagkatao nun eh. masyadong nice and humble kaya naabuso. dun naman talaga nagsimula ang lahat sa simpleng sapak ng ulo.yup,  nakatalikod ako at napagkamalan nya akong bestfriend nya kayat nasapak ako. agad sya nag sorry at yun ang start ng friendship namin.

others would say napaka cliche ng story parang nangyayari lang ito sa pelikula or telebisyon. if thats your opinion okay i respect that. pero wala kang magagawa dahil ito ang nangyari sa akin. wala akong mapapala if mag invent ako ng storya. di ako yayaman dun. ginagawa ko to kasi nagbabakasali akong mabasa nya ito in the future. at least may idea sya talaga kung ano ang ginagawa ko at ano ba tlaga ang aking pagkatao.



etc. etc. etc.
Marso 22, 2008, 8:33 umaga
Filed under: gay, gugma, love, shit love | Mga kataga: , ,

nasa internet cafe ako ngayon. kakainis! love songs ang tugtog. nandito ako para maglibang. makipag kaibigan at magsulat ng sandamakmak na articles. pero shiitt..puro love songs ang music. in love ata ang attendant. buti pa sya! gudluck! ma broken hearted ka rin…

kakaasar! di ako makapag concentrate. yung heart ko parang tumitibok na naman!! kanino?!! sa  music?!!! im updating my friendster. shock ako sa nakita ko. ang bestfriend ko who happend to be in manila..may hubad na pics. sarap pa rin nya! i sent a very long message to him. sinabi ko na na bakla talga ako.  sure ako tatawag yun at ma confused bigla! shiitt..miss ko na rin ang lambing at kisses ng bestfriend ko. sana di yun magbabago! im too sweet kaya para dedmahin nya ng ganun!

ewan ko ba pero naiinis pa rin ako. lahat sa paligid ko parang inlove. sa kanilang kasintahan, family at kay God. pero ako? forever single na ata ako. by the way, dahil sa break up i decided to meet people. kaya hayun naka three rounds kami ng isang 17 year old guy na papasok pa lang sa semenaryo na school. masarap sya pero di sya boyfriend material. hanggang pang kama lang tlaga sya. and oops clear ko lang sya ang nagyaya at hindi ako! sa boarding house nangyari ang krimen at pag gising namin alas 9 na ng umaga.

i really missed my kd n talaga. yun ang tawag ko sa kanya. it stands for King D—– (name niya) and he calls me Sir M—(name ko). masyado kasi akong busy sa work and everyone calls me sir sa office so kaya yun din ang tawag nya. sya naman para syang hari na ang daming mga advisers na dadaanan sa simpleng ” can i speak with D please”. i am actually planning to visit him sa hospital ang giv stuff toys baka in that way mabago pa ang lahat. pero hindi eh period hiwalay na tlga kami. nag iisip ako anong isusulat ko sa note. gusto ko ganito: “my reward is your happiness” pero parang napaka atsay naman ang dating. nagpapakababa naman ata ako nun. ano ba talaga kuya?!! basta bahala na!! whatevr goes…

sadyang di lahat ibinibigay sa atin. dati problema ko work ko kasi napaka hetero infested yung workplace then at that time ganda ng lovelife ko pero now baligtad na ang mundo. i love my job as people acknowledge my sexuality. naalala ko nung time di pa ako formal na pinakilala sa mga tao. first five days ko dun nakikita kong kinikilig yung mga acctg girls sa akin. i was soo formal then and very quiet. so biglang napanganga sila wen finallythe hr mgr formally introduced me to them and my first few words..” i am not your prince charming, in fact i already have one”. bang! na confused sila bigla. end ang illusion ng mga bruha. but still their respect to me  s still intact. at dapat lang noh!!! or else mabigyan sila ng memo coming from me! hahah i am now working as HR Mgr sa furniture company. but yun nga lang nawala naman ang buhay pag-ibig ko.

ang kala ko if magpapakatotoo lang ako everything is ok. di pala ganun. tanggap nila kung sino ako pero di rin naman lahat tinitolerate nila kong ano ang gusto kong gawin.  may  do’s and dont’s pa rin na rules that i have to abide or else i will suffer the consequences.

basta missed na kita kd, sobra! sana naman u will answer my text. alam kong wala na tayo pero bat ganun yun…akala you want us to be just friends because you want our relationship to be forever. if magsyota kasi tayo once na maghiwalay then 90% tendency di na tayo magkikibuan at iiwasan ang isa’t isa pero di ba friends naman tayo? yun ang gusto mo di ba???.. but dont worry aayusin ko ang buhay ko. personal issues and etc. i will do my best to become a good person. i will listen. but i hope di pa huli anfg lahat. basta nasasaktan pa rin ako sa mga pangyayari. masyado lang mataas expectations ko sayo. sobra mo akong minahal at inabuso ko yun.

ayan love songs na naman. kakainis. kakaiyak.kakatuwa. mababaliw na ata ako nito. halo halo na ang emosyon! bahala na! basta sana dumating na ang dapat para sa akin. pagod na ako! alam mo yung gusto mong umiyak pero parang walang luhang ilalabas sa mga mata mo. gusto mong mag senti sa friends mo pero parang di sila convince na broken hearted ako. basta bahala na si God@!!



LoveStruck Again?
Marso 7, 2008, 11:48 umaga
Filed under: gay, gugma, love, Uncategorized | Mga kataga: , ,

for the nth time balik na naman ako sa dati. sadyang ang hirap iwasan si kupido. and ako naman ‘tong tanga na nagpapa shoot sa matalim na pana ni kupido.. shittpards! ilang ulit kong sinabi sa sarili ko that i will never ever  fall in love again. tama na! wag na!

pero eto nga dumating na naman sya. di ko alam how he got my no. pero sabi nya bigay lang daw ng friend nya. first meeting di ko sya gusto. masyado syang maputi, distant and flawless to the extent na para syang beauty queen. di ko sya gusto period! pero a month after of our first meeting nag text sya. dahilsa walang magawa i decided to meet him.

tsuk nagkita kami.walang sparks pa rin. wala lang..while wer talking i realized how i am comfortable with him. completely opposite sya sapersonality ko. tahimik sya, madaldal ako; anghel sya, satanas ako. pero para syang bubblegum na habang tumatagal nguyain  lalong sumasarap. kape na habang tumatagal nakaka adik. sarap nya..yummy..

 magkaiba kami ng sked since he is a nursing head sa isang sikat na hospital sa cebu.first time kong gawin na puntahan ang taong gusto ko. never kong ginawa yun sa iba. tamad kasi akong tao. may time na di ko sya na contact and i was thnking na nagalit sya sa akin at nagwala dahil di natuloy ang first public appearance namin. worried ako. nalungkot. first time kong gawin to face my fear of rejection. ganyan tlga ako kahit sa break up di ako nakikipagkita. text or simply i dont answer their calls or text.then thats the end of our romance. pero sya iba sya. i faced my fears and i won of this battle. ilang oras din akong naghintay sa hospital na makita nya ako.  di ako mapakali. kumakabog ang dibdib ko. so many thoughts kept on running on my head baka i- reject nya ako and etc. and shocks nasira pala phone nya. he cant contact me eithr kasi sa phone na ka save number ko. kinabukasan he bought a new phone. touched ako dun! hehehe

pero ewan ko ba. natatakot pa rin ako. baka sya yung maging karma ko sa mga pinag gagawa ko nuon. takot ako na mawala sya. iiwan nya din naman  ako kasi mag fly na sya sa new zealand this year.parang ang hirap atang maging faithful knowing na wala sya sa tabi mo.

gusto ko sya. sana naman sya na ang huli kong mahalin. natuto na ako nuon. ano pa ba ang gustong aral na dapat kong matutunan? kung hindi sya para sa akin sana naman di na lang kami pinagtagpo. right now, i am happy to be with him.kahit na kapos kami sa oras dahil sa conflict of work sked namin pero sana it wont be a reason to end our love story.

sana naman ang mga huling natitira na pahina sa love story book ko puro happy ending n lang ang maisulat. wala na sanang ilagay na kontravida pa. sana wala ng major character na darating. sana kami lang dalawa. sana kami na lang…

love you kd



gAY mARRiages, pabor ka ba?
Pebrero 26, 2008, 6:56 umaga
Filed under: gay, love, marriages, NPA, shit love | Mga kataga: , ,

clip_image001.jpg

shit pare! dami kong payroll na aatupagin dito. whoosh! dumating ang friend kong bakla nagpapatulong ng position paper on gay marriages. oo nga noh! if ever na may mag alok sa akin ng “will u marry me?” papayag kaya ako? tsuk pare! feeling ko latigo ang aabutin ko sa mga cousins ko! even before, very vocal na sila that they wont attend my wedding if im going to exchange vows to a man. huhuhuhuh and mahal plane ticket pakasal abroad noh!
sa Philippines pala even the NPA practiced gay marriage.in fact last Feb 4,2005 Ka Andres and Ka jose got married in front of their families, comrades, friends and local villagers (photo above) . shit puta pare! meron pala yun? i thought sa tagaytay lang ang meron yung tinatawag nilang “fun marriage” na para syang bahay bahayan but consented adult na ang involve!
pero kahit na jokla ako! may doubt pa rin sa akin ang kasal kasal na yan! maganda nga naman talaga ang ma recognize ng public ang inyong pagmamahalan (ewww) thru wedding but stat speaks that mas marami ang naghihiwalay sa mga nagpapakasal as compared sa mga nag live in na couple. so why getting married if maghihiawaly din kami, devah?!!!
if and only if…
magpapakasal man ako gusto ko yung wala na akong buhok, nakapustiso na ako, nawala na yung vicky belo made skin ko, at naghihirap na ako.siguro if may taong mag aalok ng will u marry me sa katayuan kong yun mag GO GO GO na ako! pero as of this time, hindi pa naman ako ganun kalaspag, virginal looking pa ako at medyo can afford to buy manpower so i dont think marriage should be taken seriously.
we all know how toxic gay world is. parang merry gay round yan!  just wait for ur turn. yung bf or naka fling ng ex mo time will come maging sayo din sya. patience must be ur virtue. maghintay ka lang at dadaan at matitikman mo rin sila..hahahah
so if ganyan nga naman ang kalakaran, gay marriage is not an option knowing how materialistic and pervert the people are. yung bf mong bakla rin, kahit 1 month or 1 year na kayo makakita lang yan ng mas mayaman, makinis, at gwapo sayo mag eevaporate yan at magtatanan! sad to say, ganyan ako! di ako faithful! makakita lng ako ng mas magaling at mas gwapo tsuk di mo na ako makikita sa bahay. disregard ko na lahat ng text and phone calls nya.
sa attitude kong yan, i doubt if ikakasal pa ako! di rin ako magapapakasal for the sake na may kasama ako sa pagtanda. As of now happy na ako muna ako sa pagiging blessed singleness. gay marriage is okay but both partners should be a responsible individual. dapat graduatre na sila sa lahat ng kahalayan sa mundo. dapat hindi “you complete me” ang drama ng both partner. when they enter that kind of another phase of their lives, dapat complete na ang kanilang pagkatao. ako masyado pang immature sa mga bagay bagay na yan. gusto ko pa ng sex more sex..wahhahahahah



valentines day!
Pebrero 13, 2008, 5:02 hapon
Filed under: crisis, love, shit love, valentines day | Mga kataga: , ,

fuck love

its v-day againfuck lovefuck love! shit parekoy ewan ko lng if i have reasons to celebrate it  because:

1st my lolo died before vday and that was feb 12. saddest moment of my life…

2nd for now i dont have a serious relationship. dont feel like going out  with someone that i dont love or just for the sake having a date

3rd just got a new job so better concentrate on it than thinking about love and heartbreaks

im stupid if i would say di ako naiinggit sa iba na may ka date..eh, wala tlaga akong gustong ka date..the hell they care…siguro after work punta ako sa jollibee and order rice, chicken and french fries or if not punta ako sa mango then meet some friends na walang ka date..

 pero sana nga may ka date ako this valentines day…di ko na knows tlga wen was the last time i celebrated the love day…basta bahala na si cupid if sinong papapanain nya for me..wag naman sanang ugly duckling at sana yung like ko tlga..ehhehe

im tired of entertaining suitors lately so sana if may dumating man yung pang lifetime na tlaga pards. sakit na ng puso ko ang masaktan at mang sakit ng kapwa.

 happy fuck v-day again! wish u luck!



goodbye sweethearts
Disyembre 9, 2007, 5:11 umaga
Filed under: death, love

losing someone is part of a test. When my lola died almost three years passed due to liver complications and that was really unexpected. i felt guilty and i partly blamed my self. i have a feeling that God punished me because i am such an idiot human being. i always despised rules. i am a big shit with no respect to the higher entity. if only i becme good christian then maybe i could not see her in bad ass situations- lying in bed, getting thinner each day, slowly breathing with the help of the oxygen. her condition was really so unbearable to see yet she still had this heart to smile and to greet her visitors. amazing.. 

the doctor said she had 2 remaining months to live and alas miracle happened! two months paased by, she was still alive and kicking but on february 12 God decided to take her life. it was painful and sad because i lost my grandma, the only person who gave me soo much love and comfort.

her death really was became an eye opener to me that in this world nothing is certain. Hate and anger have no rooms in our heart because to live is uncertain. i started to value my life then..livingmy life to the fullest..

but a year before her death, i already lost someone that i love. the only person who became my source of strengh. let me call her bebe. i dont want to think that i was the direct cause of bebe’s death. but true, you could blame me for all that shit. i was dating a person at bos coffee shop when bebe saw me. the scene was i was having  a good time with my date and with full of smiles all over my face. and it really broke bebe’s heart.  while bebe was on the car, bebe called up. bebe asked me why i was on a date which in fact we should go to meet bebe’s parents.

i wanted to explain my side but bebe was becoming emotional coz for the nth time i committed infidelity. the last sentence that i have heard from bebe was”i love you”. three simple words but it melt my heart. that was the first time that ive heard from bebe that words cz we dont really use that word kasi its soo baduy..di na uso! i made several calls to feel sorry for what i did but the phone just kept on ringing. i was really felt guilty then until such time someone called me and relayed the bad news. bebe died!

i was fuckn shocked to the news and i was confused of what shud i do. I could’nt call my friends and family because it would only result to another problems. I called up bebes family and they told me the cause of my bebe’s death. Ya right! because of me my bebe died. I wont give the details of my bebe’s s death to avoid any violent reactions and false judgment on me. my bebe’s family wanted everything to be secret and to avoid intrigues from other people. i was very happy that they decided not to talk about bebe’s death. Until now i really cant forgive myself of what had happened.

letting go is a process…

to be continued